haluk levent tutki çıldırdım
Tut ki Çıldırdım
Usulca ruhuna binip de gittin
Terk eden olmayı sen bilerek seçtin
Yalnızlık koynuma düştü her gece
Masaldın uyuttun ya da ben kandım
Sakindi sularım sessiz ağlardım
Fırtınayı bu boranı sen içime attın
Tut ki çıldırdım
Tut ki ölüyorum
Giderken bile senden sana dönüyorum
İnanmak uzakta bir ıssız şehir
Üstümüzden uçardı hep yemin kuşları
Haliçte mahzun bir geminin hüznü
Anlardı belki bizi bir gün kimbilir
Tut ki çıldırdım
Tut ki ölüyorum
Giderken bile senden sana dönüyorum
